Loading color scheme

Moa Bones

Μετά από χρόνια δισκογραφικής σιωπής ο Moa Bones (Δημήτρης Αρώνης) επιστρέφει με μία σειρά τραγουδιών που γράφτηκαν γιά την θεατρική παράσταση: "Το τέλος του έρωτα" που παίχτηκε στο τέλος του '19 και στις αρχές του '20, με τον ίδιο να συμμετέχει ζωντανά στην παράσταση με τις συνθέσεις του. Τώρα αυτό το υλικό, ελαφρώς διαφοροποιημένο και συμπληρωμένο, αυτονομείται ως ένας δίσκος που μπορεί και να ακουστεί έξω από την παράσταση που τον γέννησε. 

Αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο καθώς μεγάλο μέρος του υλικού που περιλαμβάνει ο δίσκος έχει διαλόγους της παράστασης ή δημιουργεί ατμόσφαιρες που έγιναν γιά να εξυπηρετήσουν την πλοκή.
Όμως υπάρχουν κι εδώ δύο αγγλόφωνα τραγούδια που πατάνε πάνω στα γνωστά μουσικά μονοπάτια του Moa Bones (americana, indie folk) τα οποία επιβεβαιώνουν το ταλέντο, τις ικανότητες και την αποτελεσματικότητα που έχει σε αυτό τον μουσικό χώρο και ενισχύει την επιθυμία μας γιά ένα νέο άλμπουμ.
Κάτι άλλο που φανερώνεται με αυτόν τον δίσκο είναι η ικανότητα του να κινηθεί δημιουργικά και σε χώρους που έχουν να κάνουν με την ηλεκτρονική μουσική κι αυτό προκαλεί ένα επί πλέον ενδιαφέρον γιά ότι πρόκειται να έρθει από τον Δημήτρη Αρώνη, συνδυάζοντας ίσως αυτούς τους δύο μουσικούς κόσμους που δεν συναντώνται εύκολα. 
Όπως και να 'χει η πολύ και καλή δουλειά δεν κρύβεται και στο "Τέλος του έρωτα", ο λυρισμός, η ευαισθησία, η ποιητική διάθεση με τα οποία μας έχει τροφοδοτήσει στο παρελθόν είναι και εδώ παρόντα και ο Moa Bones επιβεβαιώνει την καλή αύρα που τον περιβάλλει.  
 
Mάκης Μηλάτος